Bohaterem spektaklu jest 46letni Barney /Piotr Gąsowski/, którego życie to obrzydliwa aż do znudzenia rutyna- dom, kochająca żona, praca w restauracji. Aby przełamać nudę, uatrakcyjnić choć kilka godzin, postanawia zorganizować w mieszkaniu swojej matki tajemne schadzki, z przypadkowo spotkanymi kobietami. Choć każde następne spotkanie jest coraz lepiej zaaranżowane, a Barney coraz lepiej na nie przygotowany, to i tak do zdrady nie dochodzi.
Poznajemy trzy skrajnie różne kobiety: atrakcyjna Helen /Anna Dereszowska/- wcielenie sexappealu, swobodna Bobby /Anna Modrzejewska/- rozgadana i głupiutka aktorka, a także cierpiąca na depresję Jenny /Hanna Śleszyńska/- przyjaciółka żony Barneya. Trzy odmienne charaktery, rytmy, różne środki gry i ekspresji. Największą uwagę przykuwa Helen. Jest pewna siebie, zdeterminowana, nadzwyczaj kobieca i pociągająca. Bobby nieco irytuje swoją gadatliwością, śmiechem. Jej układ taneczny oraz śpiew „Lady Marmolade” budzi niesłychaną radość wśród publiczności. Bardzo dobra jest rola Hanny Śleszyńskiej. Jej bohaterka to niewyróżniająca się niczym w tłumie znerwicowana, dojrzała kobieta. Trzyma kurczowo swoją torebkę, łyka Deprim, a na pytanie, dlaczego to robi, odpowiada z rozbrajającą szczerością: „Chcę być taka, jak każda kobieta”.
Pod płaszczem żartów, lekkiego stylu tego dramatu amerykańskiego, kryje się jednak smutna prawda o tym, że w każdym z nas drzemie zło. Zdradzamy bliskich, oszukujemy ich, myśląc, iż w ten sposób udowodnimy swoją atrakcyjność. Istnieją jednak także inne sposoby walki z rutyną codziennego życia. Jakie? Finał spektaklu, choć banalny, jest doskonałą odpowiedzią na to pytanie.

• zobacz więcej informacji o Teatr Wielki im. Stanisława Moniuszki
• Zapisz się do naszego newslettera - najświeższe wydarzenia codziennie na Twój e-mail